БАЁНИ СУННАТҲОИ ХОС ДАР НАМОЗ

• Такбирҳоро баланд гуфтани омом.
• Наздик бурдани муқтадӣ такбирашро ба такбири омом.
• Мутобиъат кардани муқтадӣ имомашро, дар ҳар феъли имом.
• «Аъузу биллоҳи минаш шайтонир раҷим» гуфтан.
• Баъд гуфтани «Бисмиллоҳир раҳмонир раҳим» гуфтан.
• Баъди тамом шудани алҳамд (сураи Фотиҳа) барои имом ва танҳогузор, хоҳ дар намози баланд бошад ё паст «Омин» гуфта оҳиста, ки дигаре нашунавад.
• «Самиъаллоҳу ли ман ҳамидаҳ» гуфтани имом ва «Раббано лакал ҳамд» гуфтани муқтадӣ. Аммо танҳогузор ҳар дуро мегӯяд.
• Хобондани пои чап ва нишастан бар болои ӯ ва истода кардани пои рост дар болои ӯ ва истода кардани пои рост дар қаъда барои мардон, аммо занон дар вақти нишастан ду пои худро аз ҷонии рост мебароранд.