إِن كَادَ لَيُضِلُّنَا عَنْ ءَالِهَتِنَا لَوْلَآ أَن صَبَرْنَا عَلَيْهَا ۚ وَسَوْفَ يَعْلَمُونَ حِينَ يَرَوْنَ ٱلْعَذَابَ مَنْ أَضَلُّ سَبِيلًا ٤٢
Ин када ла юЗиллуна ъан алиҳатина лав ла ан сабарна ъалайҳа. Ва савфа яъламуна ҳӣна яравна-л-ъазаба ман аЗаллу сабӣла.
(Боз мегуфтанд:) «Агар бар онҳо (парастиши бутҳо) сабр намекардем, ҳаройина, наздик буд, ки моро аз парастиши худоёнамон гумроҳ кунад». Ва чун азобро бинанд, хоҳанд донист, ки роҳгумкунандатар кист.
25:42