وَأَلْقِ عَصَاكَ ۚ فَلَمَّا رَءَاهَا تَهْتَزُّ كَأَنَّهَا جَآنٌّۭ وَلَّىٰ مُدْبِرًۭا وَلَمْ يُعَقِّبْ ۚ يَـٰمُوسَىٰ لَا تَخَفْ إِنِّى لَا يَخَافُ لَدَىَّ ٱلْمُرْسَلُونَ ١٠
Ва алқи ъасак. Фа ламма рааҳа таҳтаззу ка аннаҳа ҷанну-в валла мудбира-в ва лам юъаққиб. Йа Муса ла тахаф иннӣ ла яхофу ладайя-л-мурсалун.
Ва бияфган асои худро!». Пас, чун дид, ки асо меҷунбад, гӯё вай мор аст, рӯй бигардонид пуштдода ва бознагашт. (Гуфтем): «Эй Мӯсо, матарс, ҳаройина, Пайғамбарон назди Ман наметарсанд.
27:10