قَالَ ٱلَّذِى عِندَهُۥ عِلْمٌۭ مِّنَ ٱلْكِتَـٰبِ أَنَا۠ ءَاتِيكَ بِهِۦ قَبْلَ أَن يَرْتَدَّ إِلَيْكَ طَرْفُكَ ۚ فَلَمَّا رَءَاهُ مُسْتَقِرًّا عِندَهُۥ قَالَ هَـٰذَا مِن فَضْلِ رَبِّى لِيَبْلُوَنِىٓ ءَأَشْكُرُ أَمْ أَكْفُرُ ۖ وَمَن شَكَرَ فَإِنَّمَا يَشْكُرُ لِنَفْسِهِۦ ۖ وَمَن كَفَرَ فَإِنَّ رَبِّى غَنِىٌّۭ كَرِيمٌۭ ٤٠
Қола-л-лазӣ ъиндаҳу ъилму-м мина-л-китаби ана атӣка биҳӣ қабла ан яртадда илайка тарфук. Фа ламма рааҳу мустақирран ъиндаҳу қола ҳаза мин фаЗли Раббӣ ли яблувани а-ашкуру ам акфур. Ва ман шакара фа иннама яшкуру ли нафсиҳ. Ва ман кафара фа инна Раббӣ ғанийюн карӣм.
Шахсе, ки назди ӯ аз Китоби Аллоҳ илм буд, гуфт: «Ман ӯро назди ту, пеш аз он ки бозгардад чашми ту ба сӯи ту, (дар як мижа задан) меоварам». Пас, чун Сулаймон онро назди хеш қароргирифта дид, гуфт: «Ин муъҷиза аз фазли Парвардигори ман аст, то маро имтиҳон кунад. Оё шукргузорӣ мекунам ё носипосӣ менамоям. Ва ҳар, ки шукргузорӣ мекунад, ҷуз ин нест, ки барои нафъи хеш шукргузорӣ мекунад ва ҳар ки носипосӣ кунад, пас, Парвардигори ман бениёзу карамкунандааст».
27:40