إِذْ قَالَ مُوسَىٰ لِأَهْلِهِۦٓ إِنِّىٓ ءَانَسْتُ نَارًۭا سَـَٔاتِيكُم مِّنْهَا بِخَبَرٍ أَوْ ءَاتِيكُم بِشِهَابٍۢ قَبَسٍۢ لَّعَلَّكُمْ تَصْطَلُونَ ٧
Из қола Муса ли аҳлиҳи инни анасту наран саатӣкум-м минҳа би хабарин ав атӣкум би шиҳабин қабаси-л лаъаллакум тасталун.
Ба ёд ор, он гоҳ, ки Мӯсо ба аҳли худ гуфт: «Ҳаройина, ман оташе дидам, аз он барои шумо хабаре хоҳам овард ё бароятон ахгаре хоҳам овард, бошад, ки худро гарм кунед».
27:7