وَمِنْ ءَايَـٰتِهِۦ يُرِيكُمُ ٱلْبَرْقَ خَوْفًۭا وَطَمَعًۭا وَيُنَزِّلُ مِنَ ٱلسَّمَآءِ مَآءًۭ فَيُحْىِۦ بِهِ ٱلْأَرْضَ بَعْدَ مَوْتِهَآ ۚ إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَـَٔايَـٰتٍۢ لِّقَوْمٍۢ يَعْقِلُونَ ٢٤
Ва мин айатиҳӣ юрӣкуму-л-барқа хавфа-в ва тамаъа-в ва юназзилу мина-с-самаи маан фа юҳйӣ биҳи-л-арЗа баъда мавтиҳа. Инна фӣ залика ла айати-л-лиқавми-й яъқилун.
Ва аз нишонаҳои Ӯст, ки барқро барои тарсидан ва рағбат додан ба шумо менамояд. Ва аз Осмон обро фуруд меорад, пас, ба сабаби он Заминро баъди мурдани он зинда мекунад, ҳаройина, дар ин кор барои Қавме, ки мефаҳманд, нишонаҳо ҳаст.
30:24