مَن كَانَ يُرِيدُ حَرْثَ ٱلْـَٔاخِرَةِ نَزِدْ لَهُۥ فِى حَرْثِهِۦ ۖ وَمَن كَانَ يُرِيدُ حَرْثَ ٱلدُّنْيَا نُؤْتِهِۦ مِنْهَا وَمَا لَهُۥ فِى ٱلْـَٔاخِرَةِ مِن نَّصِيبٍ ٢٠
Ман кана юрӣду ҳарса-л ахирати назид лаҳу фӣ ҳарсиҳ. Ва ман кана юрӣду ҳарса-д-дунйа нуътиҳӣ минҳа ва ма лаҳу фи-л ахирати мин-н-насӣб.
Ҳар кас, ки кишт (савоб)-и охиратро хоҳад, дар кишти вай меафзоем. Ва ҳар кас кишт (лаззат)-и дунёро хоҳад, ӯро медиҳем ва барои ӯ дар охират ҳеҷ баҳрае нест.
42:20