أَمْ يَقُولُونَ ٱفْتَرَىٰ عَلَى ٱللَّهِ كَذِبًۭا ۖ فَإِن يَشَإِ ٱللَّهُ يَخْتِمْ عَلَىٰ قَلْبِكَ ۗ وَيَمْحُ ٱللَّهُ ٱلْبَـٰطِلَ وَيُحِقُّ ٱلْحَقَّ بِكَلِمَـٰتِهِۦٓ ۚ إِنَّهُۥ عَلِيمٌۢ بِذَاتِ ٱلصُّدُورِ ٢٤
Ам яқулунафтара ъалаллоҳи казиба. Фа ий яшаиллаҳу яхтим ъала Қалбик. Ва ямҳуллоҳу-л-батила ва юҳиққу-л-ҳаққа би калиматиҳ. Иннаҳу Ъалӣмун би зати-с-судур.
Ё мегӯянд: «Пайғамбар бар Аллоҳ дурӯғро бастааст?». Пас, агар Аллоҳ хоҳад, бар дили ту муҳр мениҳад ва Аллоҳ беҳударо нобуд месозад ва дини дурустро бо суханҳои Худ исбот мекунад. Албатта, Аллоҳ ба он чӣ дар синаҳост, доност.
42:24