وَكَذَٰلِكَ أَوْحَيْنَآ إِلَيْكَ رُوحًۭا مِّنْ أَمْرِنَا ۚ مَا كُنتَ تَدْرِى مَا ٱلْكِتَـٰبُ وَلَا ٱلْإِيمَـٰنُ وَلَـٰكِن جَعَلْنَـٰهُ نُورًۭا نَّهْدِى بِهِۦ مَن نَّشَآءُ مِنْ عِبَادِنَا ۚ وَإِنَّكَ لَتَهْدِىٓ إِلَىٰ صِرَٰطٍۢ مُّسْتَقِيمٍۢ ٥٢
Ва казалика авҳайна илайка руҳам-м мин амрина. Ма кунта тадрӣ ма-л-китабу ва ла-л-ӣману ва лакин ҷаъалнаҳу нуран-н-наҳдӣ биҳӣ ман-н-нашау мин ъибадина. Ва иннака латаҳди ила сироти-м мустақӣм.
Ва ҳамчунин рӯҳ (Қуръон)-ро аз ҳукми худ ба сӯи ту ваҳй фиристодем. Ту намедонистӣ, ки Китоб чист ва намедонистӣ, ки имон чист. Валекин онро равшание гардонидем, ки ба он касеро, ки аз бандагони Худ хоҳем, ҳидоят мекунем. Ва батаҳқиқ, ту ба сӯи роҳи рост ҳидоят мекунӣ,
42:52