وَمَآ أَفَآءَ ٱللَّهُ عَلَىٰ رَسُولِهِۦ مِنْهُمْ فَمَآ أَوْجَفْتُمْ عَلَيْهِ مِنْ خَيْلٍۢ وَلَا رِكَابٍۢ وَلَـٰكِنَّ ٱللَّهَ يُسَلِّطُ رُسُلَهُۥ عَلَىٰ مَن يَشَآءُ ۚ وَٱللَّهُ عَلَىٰ كُلِّ شَىْءٍۢ قَدِيرٌۭ ٦
Ва ма афааллоҳу ъала расулиҳӣ минҳум фа ма авҷафтум ъалайҳи мин хайли-в ва ла рикаби-в ва лакинналлоҳа юсаллиту русулаҳу ъала ма-н яшаъ. Валлоҳу ъала кулли шай- ин Қадӣр.
Он чӣ Худо ба Расули Худ аз (амволи) бани Назир дар сурати фай(-улҷа) бозгардонид, (тамаъ накунед зеро) шумо бар онҳо на аспҳоро тохтед ва на шутуронро, валекин Худованд пайғамбарони Худро ба ҳар кӣ хоҳад, мусаллат (ғолиб) мегардонад. Худованд бар ҳама кор қодир аст.
59:6