ٱلَّذِينَ يَتَّبِعُونَ ٱلرَّسُولَ ٱلنَّبِىَّ ٱلْأُمِّىَّ ٱلَّذِى يَجِدُونَهُۥ مَكْتُوبًا عِندَهُمْ فِى ٱلتَّوْرَىٰةِ وَٱلْإِنجِيلِ يَأْمُرُهُم بِٱلْمَعْرُوفِ وَيَنْهَىٰهُمْ عَنِ ٱلْمُنكَرِ وَيُحِلُّ لَهُمُ ٱلطَّيِّبَـٰتِ وَيُحَرِّمُ عَلَيْهِمُ ٱلْخَبَـٰٓئِثَ وَيَضَعُ عَنْهُمْ إِصْرَهُمْ وَٱلْأَغْلَـٰلَ ٱلَّتِى كَانَتْ عَلَيْهِمْ ۚ فَٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ بِهِۦ وَعَزَّرُوهُ وَنَصَرُوهُ وَٱتَّبَعُوا۟ ٱلنُّورَ ٱلَّذِىٓ أُنزِلَ مَعَهُۥٓ ۙ أُو۟لَـٰٓئِكَ هُمُ ٱلْمُفْلِحُونَ ١٥٧
Ал-лазӣна яттабиъуна-р-расула-н-набийя-л уммийя-л-лазӣ яҷидунаҳу мактубан ъиндаҳум фи-т-Тавроти ва-л-Инҷӣли яъмуруҳум би-л-маъруфи ва янҳаҳум ъани-л-мункари ва юҳиллу лаҳуму-т-таййибати ва юҳарриму ъалайҳиму-л-хабаиса ва яЗаъу ъанҳум исраҳум ва-л-ағлала-л-латӣ канат ъалайҳим. Фа-л-лазӣна аману биҳӣ ва ъаззаруҳу ва насаруҳу ва-т-табаъу-н-нура-л-лази унзила маъаҳу улаика ҳуму-л-муфлиҳун.
(ва барои) касоне (хоҳам навишт), ки онҳо он пайғамбареро пайравӣ мекунанд, ки Набийи уммӣ аст, ҳамоно, (сифати) ӯро назди хеш дар Таврот ва (дар) Инҷил меёбанд, (ки) онҳоро ба кори писандида мефармояд ва аз корҳои нописандида онҳоро манъ мекунад ва барои онҳо покизаҳоро ҳалол месозад ва нопокизаҳоро ҳаром мекунад ва аз онҳо бори гарон ва он машаққатҳоеро, ки бар онҳо буд, фурӯ мениҳад. Пас, онҳое ки ба ӯ имон оварданд ва ӯро таъзим карданд ва ӯро ёрӣ доданд ва нуреро, ки ҳамроҳи вай нозил карда шудааст, пайравӣ карданд, онҳо гурӯҳи растагоранд».
7:157